Η αξία της Επιχειρηματικότητας, για παράδειγμα, αντίστοιχα “υπηρετείται” από συμπεριφορές καινοτόμου δράσης, δημιουργικής ενασχόλησης, ανάληψης δυναμικών πρωτοβουλιών, αξιοποίησης διαθέσιμων πόρων καθώς επίσης πρόβλεψης και προνοητικότητας των αναγκών των πελατών αλλά και ανάληψης ρίσκου αν αυτό είναι αναγκαίο.
Η έννοια της κουλτούρας συνδέεται με μία νοητική κατάσταση στην οποία εμπεριέχεται και ενσωματώνεται ένα πλέγμα από αξίες, βαθύτερα πιστεύω και απόψεις, υποθετικές αλλά βάσιμες ερμηνείες και αντιλήψεις. Όλο δε αυτό το σύστημα αξιακών προσεγγίσεων προσδιορίζει και διαμορφώνει ανθρώπινες συμπεριφορές και καταστάσεις. Ο δημοκρατικός τρόπος διακυβέρνησης, το κράτος δικαίου, η αριστεία στην εκπαίδευση και ο σεβασμός στους νόμους συνθέτουν το πλαίσιο αξιών που γαλουχείται και νουθετείται μία κοινωνία, ώστε να διαμορφώσουν τα μέλη της αντίστοιχες συμπεριφορές προόδου, ευημερίας και αναπτυξιακής δυναμικής σ’ ένα περιβάλλον κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης.
Η συμμετοχή μιας Χώρας ,μέσω των εμπορεύσιμων προϊόντων της, στους διεθνείς δείκτες Ανταγωνιστικότητας και στον διεθνή Καταμερισμό εργασίας είναι συνάρτηση προφανώς παραγωγής προΐόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας με πολλαπλασιαστικά οφέλη για την οικονομία ή ενός αξιακού περιβάλλοντος και μιας λειτουργούσας ευνομούμενα Δημοκρατικής Πολιτείας, ισονομίας και ισοπολιτείας που καλοδέχεται τις επενδύσεις ξεπερνώντας τις δυσκαμψίες και δυσχέρειες της γραφειοκρατίας. Σε αυτό το πλαίσιο είναι αναγκαίο να επιστρατευθούν οι πόροι και να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες των Επιχειρήσεων γιατί ακριβώς υπάρχει αυτός ο συνεκτικός ιστός που συνθέτει και ενοποιεί τις τυχόν διαφορετικές συμπεριφορές σε μία συμπαγή, ενοποιημένη μορφή ως κουλτούρα αξίας π.χ. μοναδικής ποιοτικής υπεροχής, διάκρισης, πνεύματος καινοτομίας και διαφοροποίησης.
Η αξία της Επιχειρηματικότητας, για παράδειγμα, αντίστοιχα “υπηρετείται” από συμπεριφορές καινοτόμου δράσης, δημιουργικής ενασχόλησης, ανάληψης δυναμικών πρωτοβουλιών, αξιοποίησης διαθέσιμων πόρων καθώς επίσης πρόβλεψης και προνοητικότητας των αναγκών των πελατών αλλά και ανάληψης ρίσκου αν αυτό είναι αναγκαίο. Το έλλειμμα κοινής Κουλτούρας είναι αυτό που συντελεί στην οπισθοδρόμηση, στην παρακμή, στον ετεροπροσδιορισμό και στην απομάκρυνση από συμπεριφορές που προορίζονται για την ανάπτυξη, την πρόοδο και τη δημιουργία. Αξίζει λοιπόν ως κοινωνικό σώμα, ως νοητικές οντότητες να στραφούμε και να
δώσουμε έμφαση στα κύρια αξιακά συστατικά, να τα σωματοποιήσουμε ως “μήτρα” κουλτούρας, τα οποία θα “γεννήσουν” συμπεριφορές υψηλής δημιουργίας, διαφορετικότητας, ποιότητας, ευεργετικότητας, ανθρωποκεντρικότητας και ευεργετικών αποτελεσμάτων για την Κοινωνία, την Οικονομία και την Πολιτική.
Η απουσία της αντιληπτικής ικανότητας και ως εκ τούτου η απρονοησία επερχόμενων γεγονότων και συμβάντων στους Μάνατζερς εγκλώβιζε την Επιχειρηματικότητα να διαχειρίζεται το μικρό, το καθημερινό και να δυσκολεύεται να δει το μεγάλο και πρωτίστως αυτό που έρχεται. Η αποτελεσματική στρατηγική σχεδίαση και η μακροπρόθεσμη στόχευση προϋποθέτει κουλτούρα μακροαντίληψης και πνεύμα συνεργατικότητας. Η έλλειψη εμπιστοσύνης για ανάπτυξη συνεργατικών σχημάτων στο «επιχειρείν» είναι αυτό που θα « κατατρόπωνε » την εσωστρέφεια και θα άνοιγε στο δρόμο συμμετοχής στο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον με ιδιαίτερες αξιώσεις καθώς τα premium, μοναδικά και εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα και υπηρεσίες πάντα υπάρχουν και έγκειται στα τμήματα ερευνών και ανάπτυξης των Εταιρειών να τα αναδείξουν αλλά και οι κατάλληλοι άνθρωποι και τα άξια στελέχη υπάρχουν για να τα υποστηρίξουν.
Αυτό που χρειάζεται είναι η κουλτούρα οργάνωσης, συνεργασίας, συναντίληψης, ανοικτής επικοινωνίας ,δέσμευσης και κοινής στόχευσης. Με αυτό το σκεπτικό και προΰποθέσεις η επιχειρησιακή κουλτούρα είναι δυνατό να συμπορευθεί με την αναπτυξιακή δυναμική μιας Χώρας, να συμβάλλει στη βελτίωση των δεικτών ανταγωνιστικότητας μιας Οικονομίας και το κυριότερο να παράγει ευημερία για τους Πολίτες. Εν κατακλείδι, αξίζει να σημειωθεί ότι στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΜΒΑ) που προσφέρεται στο Πανεπιστήμιο
Νεάπολις Πάφος, περιγράφεται ο τρόπος και η διαδικασία που θεμελιώνεται η λεγόμενη κουλτούρα αξίας, η οποία με τη σειρά της συνθέτει, ενοποιεί και κατευθύνει διαφορετικές συμπεριφορές στο σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον.
* Ο Δρ. Αντώνης Ζαΐρης είναι Επίκ. Καθηγητής Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφος, Αναπληρωτής Αντιπρόεδρος ΣΕΛΠΕ, Μέλος της Ένωσης Αμερικάνων Οικονομολόγων (ΑΕΑ) και Μέλος του Παγκόσμιου Οικονομικού φόρουμ(WEF).
ΠΗΓΗ ALFAVITA
